การนำแนวคิดจิตตปัญญาศึกษามาใช้ในการเรียนการสอนคุณธรรมจริยธรรม

      จิตตปัญญาศึกษา  (Contemplative Education)  เป็นกระบวนการเรียนรู้ด้วยใจ ที่ผ่านการใคร่ครวญ เป็นการศึกษาที่เน้นการพัฒนามิติด้านจิตใจอย่างแท้จริง  เพื่อให้ผู้เรียนเกิดความตระหนักและรู้ถึงคุณค่าของสิ่งต่าง ๆ โดยปราศจากอคติ  เกิดจากความรักความเมตตา อ่อนน้อมต่อธรรมชาติ มีจิตสำนึกต่อส่วนรวม และสามารถเชื่อมโยงศาสตร์ต่าง ๆ มาประยุกต์ใช้ในชีวิตได้อย่างสมดุลย์ เมื่อบุคคลได้ปฏิวัติจิตสำนึกแล้ว จะเกิดการเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในตนเอง  อันจะนำไปสู่ การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในองค์กร และการเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในสังคม ด้วยกระบวนการเรียนการสอนอย่างหลากหลาย เช่น

       - ผ่านความสงบนิ่ง (Stillness Practices)   เช่น นั่งสมาธิ สวดภาวนา ทำใจให้สงบ 

       - ผ่านการเคลื่อนไหว  (Movement Practices) เช่น  ชี่กง  ไทเก็ก รำมวยจีน เดิน

       - ผ่านกระบวนการเชิงสร้างสรรค์ (Creative Process Practices) เช่น วาดภาพ จัดดอกไม้  เขียนพู่กันจีน

       - ผ่านการทำกิจกรรมทางสังคม (Activist Practices) เช่น กิจกรรมจิตอาสา

       - ผ่านกระบวนการเชิงความสัมพันธ์ (Relational Practices)  เช่น สุนทรียสนทนา  การฟังอย่างลึกซึ้ง

       - ผ่านพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ (Ritual Practices)  เช่น นิเวศภาวนา  การปลีกวิเวกสัมผัสธรรมชาติ

       - ผ่านกิจกรรมรังสรรค์ (Generative Practices)  เช่น  การอ่านพระคัมภีร์ เมตตาภาวนา การเอ่ยนามพระเป็นเจ้า

ซึ่งการดำเนินงานด้านจิตตปัญญาศึกษา จะเน้นที่การพัฒนานักศึกษาแกนนำ  โดยเชื่อว่านักศึกษาที่เข้ามาศึกษาในมหาวิทยาลัยจะเป็นกลไกสำคัญในการที่จะขัดเกลานักศึกษาด้วยกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องจากอยู่ในวัยเดียวกันและสามารถสื่อสารเข้าใจกันได้ง่าย หากได้รับการส่งเสริมและฝึกฝนจนมีความรู้ มีทักษะในการเป็นผู้นำพัฒนานักศึกษา เป็นตัวอย่างที่ดีในการพัฒนานักศึกษา จะเป็นกำลังที่สำคัญยิ่งในการพัฒนาคุณภาพนักศึกษาให้กับมหาวิทยาลัยต่อไป      โดยหลักสูตรอบรมเชิงปฏิบัติการพัฒนานักศึกษาแกนนำจะเน้นในเรื่องการเรียนรู้ทักษะการเป็นผู้นำและผู้ตาม การแก้ปัญหาความขัดแย้งภายในตนเองและผู้อื่น รู้จักธรรมชาติ รู้จักชีวิต รู้จักตน การทำงานอย่างมีความสุข การพักกายพักใจเพื่อคลายเครียด