ความสำคัญ
จากการที่คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มีสาขาวิชาจำนวน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ และสาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน โดยทั้งสองสาขาวิชาเป็นศาสตร์ที่สามารถบูรณาร่วมกันทั้งในด้านการเรียนการสอน การบริการวิชาการ และการวิจัย ประกอบกับทั้งสองสาขาวิชามีอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะศาสตร์ของตนเองเป็นอย่างดียิ่ง เพื่อให้เป็นการบูรณาการข้ามศาสตร์ และมีการนำไปใช้ที่สามารถประยุกต์ใช้ได้จริง มีประโยชน์ในวงกว้างมากยิ่งขึ้น ดังนั้น คณาจารย์ของทั้งสองสาขา ควรมีแนวทางในการบูรณาการเพื่อการนำไปปรับใช้ต่อไป
แนวทางสำหรับการปฏิบัติ
- มีการประชุมร่วมกันระหว่างคณาจารย์ของแต่ละศาสตร์ผ่านการประขุมคณะกรรมการประจำคณะ หรือผ่านการสนทนาร่วมกันในกลุ่มอย่างไม่เป็นทางการ แต่ส่วนใหญ่งานวิจัยที่ได้มีการบูรณาการข้ามศาสตร์มักมาจาก การสนทนากลุ่มอาจารย์ผู้สนใจร่วมกันอย่างไม่เป็นทางการ เนื่องจากบรรยากาศ การให้ข้อมูล การแสดงความคิดเห็น ข้อเสนอ และการลงมือปฏิบัติ เป็นไปอย่างเป็นกันเอง ส่งผลถึงความสัมพันธ์อันดี ที่ไม่มีความเกร็งทางวิชาการ
- ห้องทำงาน หรือ การนั่งทำงานในห้องทำงานเดียวกัน หรือใกล้กัน ส่งผลให้เอื้อต่อการทำงานวิจัยข้ามศาสตร์ของคณะวิทยาศาสตร์เป็นอย่างดี
- ความหลากหลายในความเชี่ยวชาญของอาจารย์ในแต่ละสาขา เช่น อาจารย์ทางด้านสาธารณสุขชุมชน มีความเชี่ยวชาญด้านโภชนาการ ด้านสิ่งแวดล้อม การสมุนไพรการนวดแผนโบราณ ฯลฯ อาจารย์ของสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนทเทศ ที่มีความหลากหลายทางวิชาชีพ เช่น ด้านฮาร์ดแวร์และเครือข่าย ด้านซอฟต์แวร์และการพัฒนาระบบ ด้านกราฟิก สิ่งเหล่านี้ส่งผลดีต่อการทำงานวิจัยข้ามศาสตร์เป็นอย่างดี
- การใช้โอกาสในการหาโจทย์วิจัยร่วมกัน ที่พบส่วนใหญ่เริ่มจากด้านความต้องการด้านสาธารณสุขชุมชน และนำมาสู่การบริการวิชาการให้กับชุมชนและท้องถิ่น ของสาขาวิชาสาธารณสุขชุมชนเป็นตัวตั้งต้น
- การขยายผลการบริการวิชาการไปสู่งานวิจัย ของสาขาวิชาที่มีเพียงศาสตร์เดียว มักจะมีความเข้มแข็งทางวิชาการไม่มากนัก
- เป็นเหตุให้เกิดการบูรณาการ โดยการนำเครื่องมือทางเทคโนโลยีสารสนเทศมาช่วยในการดำเนินการ ประมวลผล ออกรายงาน การเผยแพร่ผลงาน การเข้าถึงข้อมูลและการนำข้อมูลด้านสุขภาพหรือสาธารณสุขไปใช้ประโยชน์ได้อย่างรวดเร็ว และกระทำได้ในวงกว้าง
- การสร้างความร่วมมือ หรือการทำ MOU กับหน่วยงานท้องถิ่นจะส่งผลดีต่อการพัฒนางานวิจัยมากยิ่งขึ้น
ข้อเสนอแนะเพื่อการพัฒนาไปสู่แนวปฏิบัติที่ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป
- ควรมีการขยายขอบเขตด้านพื้นที่ในการทำงานวิจัย เพื่อการขยายผล
- ควรสนับสนุนและส่งเสริมให้อาจารย์ของทั้งสองสาขาวิชาให้เข้ามามีส่วนร่วมในการวิจัยให้มากยิ่งขึ้น
- ควรมีการประชาสัมพันธ์ผลการวิจัย หรือเผยแพร่ผลงานวิจัยกับสื่อสังคมออนไลน์ หรือสื่อในท้องถิ่นให้รับทราบในวงกว้าง
- ควรมีการบูรณาการข้ามคณะภายในวิทยาลัย หรือการเพิ่มศาสตร์ให้มีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น
- ควรมีการบูรณาการข้ามสถาบันการศึกษา เพื่อการสร้างเครือข่ายทางวิชาการที่เข้มแข็งมากยิ่งขึ้น